Children Sublime

Bir gece toplandık,düğün var dediler.
Hepimiz bir güzel giyindik kuşandık
çamur deryasında yürüdük biraz biraz 
kızlar hep oynadı,erkekler hep baktı alık alık
kınalar yaktılar üstelik ellerine kollarına. 
edepsiz çengiler çıktı meydana neşemiz oldular
küçük oğlan,küçük kız tastamam oradalardı
tuttu kız oğlanı kolundan 
oğlan baktı yerlere. 
güğüm buldular köşeden doldurdular su ile
yıkadılar oğlanı bir güzel  
kız baktı yerlere 
 yedik içtik ne bulursak
 kız oğlanı aldı gitti boyuna bakmadan 
beklemişti ya hep, o ne yapsın öyle istedi sardalyalar
bizde durduk gelsinler diye,gelen giden olmadı döndük evimize..
küçük oğlan alıştı kıza bir güzel. 
gözünü kırpmaz oldu kız olmadan  
kız şarkı söyledi oğlana oğlan ağladı.
uykumuz geldi açtık yorganları girdik yatağımıza  
uyandığımızda kız kaçmıştı uzaklara 
bilemedik,anlayamadık oğlana ne oldu bundan sonra. 

Roma rakamlarının kısayolunu klavyede aradım gerçekten bir süre.
sigara içiyorsanız ve birazcık aptalsanız sigarayı bırakmayın derim.
Ben yaptım cok zorlanıyorum suan.
geçen gün tadilatlar dolayısıyla evde ders çalışamayıp kendimi sokağa attım ve anladım ki sokağa cıkınca ders mers çalışamıyorsunuz en büyük yalan bu.
sonra birileriyle buluştum,miyavladılar,havladılar,öptüler,kızdılar
birsürü şey yapıyor bu insanlar.
tek birşey yapan birileri yok mu ? var tabii
ulaşmaya çalıştım bana mısın demedi denyo.
takdir ediyorum kendisini istikrarlı paranoyasından dolayı.
stumble da birsürü çıplak kadın resmi görüyorum,bir tanesi var çok güzeldi gerçekten bilgisayarıma kaydettim sonra kendimi sapık gibi hissettim ama silmedim de.
böyle durumlarda  sapık gibi hissediyorsam pişman olmanın bir işe yaramadığını bildiğim için kendimi sapık gibi hissedip işime devam ediyorum.
ama siz önyargı kumkumalarına belirtmek gerektiği gibi hemcinslerimden hoşlanmıyorum tabii ki.
sevgili altın oran estetik anlayışı vs. beni benden alıyor sadece. popolar yada memeler değil mesele konu SADECE sayılar.
erkek olsaydım da keşke yine böyle olsaydı.

bu klavyeyi kullanmak o  kadar zevkli ki sonsuza kadar yazabilirim sanıyorum hatta bazen  uzatıp duruyorum böyle gibi işte misal.

A human being is a part of the whole called by us universe, a part limited in time and space.
He experiences himself, his thoughts and feeling as something separated from the rest,
a kind of optical delusion of his consciousness. This delusion is a kind of prison for us, restricting us to our personal desires and to affection for a few persons nearest to us. Our task must be to free ourselves from this prison by widening our circle of compassion to embrace all living creatures and the whole of nature in its beauty.